————- శ్రీనివాస స్వీయ రచన ————-
ఓ ప్రియా…
వెన్నెల వాకిట నిలచిన నన్ను చీకటి మాటుకు చేర్చావు
నందనవనమున వేచిన నన్ను శిశిరపుజ్వాలై కమ్మావు
నీ తనువువిరికి హృదయతావి లేనప్పుడు నువ్వు అప్సరసవు కాదు
నీ కంటిచూపులో కరుణకాంతి లేనప్పుడు నువ్వు దేవతవూ కాదు
మరి నువ్వెవరివి ; నువ్వెవరివి…
నా జీవనరాగంలో దేవుడు పలికించిన అపశృతివి నీవు
నా ప్రణయయాగంలో ఎదను బలిగా కోరిన క్షుద్రిణివి నీవు
నా యవ్వనరాజ్యంలో నిశ్శబ్దమేలే మరుభూమివి నీవు
నా ఆశలసంద్రంలో కల్లోలిత సుడిగుండానివి నీవు
నా ఆశయమార్గంలో నీడనివ్వని టేకు చెట్టువు నీవు
నా ఊహలఊయలలో నిదురనివ్వని జోలపాటవు నీవు.

RTS Perm Link