నన్ను బ్రతికిస్తున్నది ఎవరు? నన్ను నడిపిస్తున్నది ఎవరు? ఆ భగవంతుడి దీవెనలా ; నా తండ్రి అనురాగమా; నా తల్లి మమకారమా; నా స్నేహితుల అభిమానమా! ఏమో నాకివేమీ తెలియవు అప్పటి వరకు. నాలోని నాతో ఎప్పుడూ తర్జన భర్జనలే. నేను ఒకటి మంచిగా తలిస్తే వాడు చెడు అంటూ వెనుకాడతాడు; అదే నా మనసు కీడు ఉందని వెనుకాడుతుంటే వాడు మేలు ఉందని ముందుకు తోస్తుంటాడు. అనునిత్యం పెద్ద చిక్కొచ్చింది వాడితో. ఇక తట్టుకోలేక పోయాను. ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను. ఓ ప్రభాత వేళ వాడి కన్నా ముందే నేను మేల్కొన్నాను. వాడు గాఢ నిద్రలో ఉన్నాడు; బహుశా నాతో కలలో గొడవపడుతున్నట్టున్నాడు. వాడు లేవక ముందే ఏదో ఒకటి చెయ్యాలి అని ఆ ముందురోజు రాత్రే నిర్ణయించుకున్నాను. నాలో ధైర్యాన్ని మొత్తం కూడగట్టాను. నాలోని దృడ నిశ్చయాన్ని కత్తిగా మలచుకున్నాను. అంతే మనసారా కసాకసా నరికి పాడేసాను నాలోని వాడిని. రక్తం చిందించకుండా వాడిని పరలోకానికి పంపించేసాను.


అప్పుడప్పుడే సూర్యుడు ఉదయిస్తున్నాడు. నాకప్పుడు లోకం అంతా కొత్తగా కనిపించసాగింది. అందరూ నవ్వుతూ పలకరిస్తున్నారు. నా జీవితమెందుకో నాకర్దమైంది. అమావాస్య రాతిరిలో కూడా వెలుగుని కాంచే చిత్తం నా వశమైంది.నా ప్రశ్నలకు జవాబు దొరికింది. నన్ను ముందుకు నడిపించేది నా ఆశయమని… రేపటి దారుల వైపు ఆశతో పయనం సాగించాలని… పక్కవాడితో కాకుండా నాతో నేనే పోటీ పడాలని… ఇంకా చాలా చాలా ఉన్నాయి చెప్పాలంటే! ఈ జవాబులకి ప్రతిరూపాలేనేమో ఆ భగవంతుడి దీవెనలు; నా తండ్రి మమకారం; నా తల్లి అనురాగం; నా స్నేహితుల అభిమానం.

- శ్రీనివాస స్వీయరచన

అతన్ని మృత్యువు తరుముతుంది. ఎంత దూరం పరిగెడుతున్నా ఒక్క క్షణమైనా ఆపకుండా తరుముతూనే ఉంది. తనవాళ్ళకు దూరమైపోతున్నాననే దిగులు ఒకవైపు… జీవితంలో ఎంతో సాధించాల్సింది ఉందే అనే బాద మరోవైపు… తనలాగే ఎందరినో అదే మృత్యువు తరుముకుంటూ వస్తోంది… తనలాగే పాపం ఎంతో మంది యవ్వనంలోనే బలైపోతున్నారు… తన ఒంటిని ఇప్పుడిప్పుడే నిస్సత్తువ ఆక్రమించుకుంటుంది… ఎక్కడో దూరంగా ఉంటూ శోకిస్తున్న తనవాళ్ళని ఒక్కసారి తనివితీరా చూసాడు… ఏ క్షణంలోనైనా తన మెడకి యమపాశం చుట్టుకోవచ్చని అతను తెలుసుకున్నాడు… ఇంతలో కళ్ళ ముందు మరో దృశ్యం ప్రత్యక్షమయ్యింది… ఎందరో అభాగ్యులు కళ్ళులేక, గుండె సరిగ్గా కొట్టుకోలేక, ఎన్నో అవయవాలు సరిగ్గా పనిచేయలేక… భవిష్యత్తు వైపు నిస్తేజంగా కదులుతున్నారు…అకస్మాత్తుగా అతనిలో ఏదో మార్పు… పరిగెడుతూనే తన దేహంలో ఒక్కో భాగాన్ని త్యజించడం మొదలుపెట్టాడు… చివరికి చిధ్రమైన దేహాన్ని మృత్యువుకు అర్పించుకున్నాడు. ఆకాశంలో కలిసిపోతూ ఒకసారి నేలవైపు చూసాడు… ఒకరి కళ్ళలో, వేరొకరి గుండెలో మరొకరి రుధిరంలో అతను సజీవుడై కనిపించాడు… వాళ్ళ తల్లిదండ్రుల దీవెనలతో వర్ధిల్లుతూ కనిపించాడు… ఇంతకీ అతడిని మృత్యువు జయించలేకపోయింది కదూ!

- శ్రీనివాస స్వీయరచన

కాలానికీ గడియారానికీ ఉన్న సంబంధం ఏమిటో చెప్పుకోండి చూద్దాం ? కోంచెం సంప్రదాయబద్దంగా ఆలోచించండి. సమాధానం పక్కనే ఉన్న చిత్రంలో ఉంది.

కోటి ఊహలను ఊపిరిగా చేసుకుని…

లక్ష ఆశలను రేపటిలో చూసుకుని…

వేయి ఊసులను గుండెల్లో దాచుకుని…

వంద జన్మలను వారధిగా చేసుకుని…

నిన్ను మాత్రమే ప్రియతమగ తలచుకుని…

బ్రతుకుతున్నాను నీ ప్రేమకై…