సాధారణంగా వెబ్ పేజీలలో ఉన్న forms (ఇక్కడ లాగిన్ పేజ్ అని నా ఉధ్దేశ్యం) లో password అనే field లో మనం ఏం టైప్ చేసినా ప్రతీ అక్షరం చుక్కగా కనిపిస్తుంది. అక్కడనుండి ఏదైనా కాపీ చేద్దామన్నా వీలుకాదు. వాటిని చూడాలంటే SeePassword వంటి సాఫ్ట్‌వేర్స్ ని install చేసుకోవాలి. కానీ చిలిపి జావాస్క్రిప్ట్ వెబ్‌బ్రౌజర్‌లలో మాత్రం ఈ పనిని సులభతరం చేస్తుంది. మీరు చేయవలసిందల్లా జావాస్క్రిప్ట్ ని సపోర్ట్ చేసే బ్రౌజర్ దేనిలోనైనా యహూ, జీమెయిల్ పాస్‌వర్డ్‌ fieldలో ఏదన్నా టైప్ చేయండి. తర్వాత బ్రౌజర్ అడ్రస్ బార్ లో ఈ క్రింది జావాస్క్రిప్ట్ ని పేస్ట్ చేసి ఎంటర్ కొట్టండి.

యాహూ మెయిల్ అయితే

javascript:alert(document.getElementById(”passwd”).value)

జీ మెయిల్ అయితే

javascript:alert(document.getElementById(”Passwd”).value)


అందుకే నెట్ కేఫ్స్ నుండి బయటికి వచ్చేముందు అన్నింటినీ శూన్యం చేసి రండి.

———-

ఆకాశం నుండి వేళాడుతున్న మేఘాలు…

ఆకాశానికి అతికించిన సూర్యుడు, చంద్రుడు, చుక్కలు …

ఇంతకీ ఆకాశమనేది ఉందా ?



మనసులో మెదులుతున్న ఆలోచనలు…

మనసులో రేగుతున్న ఆవేశం, ఆనందం, కోరికలు …

ఇంతకీ మనసనేది ఉందా ?

దసరాకి చిట్టిబాబు తన స్నేహితులతో మందుపార్టీ పెట్టుకుందామన్నాడు . అందరూ సరేనన్నారు. ఓ బ్యాచిలర్ స్నేహితుడికి వాడి రూంలో ఆ రోజు రాత్రి అన్నీ సిధ్ధం చెయ్యమని ఓ వెయ్యినోటు ఇచ్చేసాడు. ‘ఒరేయ్ రాత్రి 10 అయ్యేసరికి అందరం మన శేఖర్ గాడి రూంలో కలుద్దాం, ఈ లోగా మనవాడు అన్నీ ఎరేంజ్ చేసేస్తాడు’ అని తన మిగిలిన ప్రెండ్స్ అందరికీ చెప్పాడు.


అనుకున్న ప్రకారం రాత్రి 10 దాటిందో లేదో అందరూ శేఖర్ గాడి రూంలో తీర్థప్రసాదాల చుట్టూ రౌండ్ టేబుల్ సమావేశానికి కుర్చుండిపోయారు. అక్కడ సరంజామాని చూసిన చిట్టిబాబు ఒక్కసారి అగ్గి మీద గుగ్గిలం అయిపోయాడు. విషయం అర్థమైపోయింది శేఖర్ కి. ‘సారీ రా. మర్చిపోయా, ఉండు ఓ ఐదు నిమిషాల్లో పట్టుకొస్తా’ అంటూ బయటికి వెళ్ళిపోయాడు. మిగిలిన వాళ్ళు విషయం తెలుసుకుని నవ్వేసారు. ‘మనోడికి మందులోకి ముక్క, సోడా లేకపోయినా పర్వాలేదు గానీ నిమ్మకాయ రుచి తగలకపోతే అసలు ముట్టుకోడు కదా. పాపం చాలా డిసప్పాయింట్ అయాడురా మనోడు’ అంటూ జాలిగా వెటకారమాడాడు పక్కనే కుర్చున్న శీను గాడు. ఇంతలో శేఖర్ తలుపు సందులోంచి శీనుగాడికి సైగ చేసాడు. నెమ్మదిగా లేచి బయటికి వచ్చాడు. ‘ఒరేయ్ ఎక్కడా షాపులు తెరచి లేవురా. ఇప్పుడేం చేయమంటావురా. ఆడు నన్ను చంపేస్తాడు.’ అంటూ లబోదిబోమన్నాడు. ‘ఓసారి కాలనీ అంతా తిరిగితే ఎక్కడన్నా ఓ చెట్టు కనిపిస్తుందేమో. వెళ్ళి ట్రైలేసి చూడు’ అని ధైర్యం చెప్పి పంపించాడు శీనుగాడు.


కొంతసేపటికి గాబరాగా తలుపు తీసుకుంటూ లోపలికి వచ్చి తలుపేసేసాడు శేఖర్. వాడి చేతిలో ఓ రెండు నిమ్మకాయలు నిగనిగలాడిపోతున్నాయి. ‘ఎక్కడివిరా’ అన్న శీనుగాడితో ‘ఇప్పటీకే టైమ్ వేస్టయింది, ఇక కానీయండి ‘ అంటూ దాటేసాడు. అందరూ పిచ్చాపాటి మాట్లాడుకుంటూ పీకలదాకా తాగి వాలిపోయారు.


ఉదయమే చిట్టిబాబుకి మెలకువ వచ్చేసింది. పక్కనున్న శీనుగాడిని లేపి పోయి టీ తాగొద్దామన్నాడు. ఇద్దరూ ఒళ్ళు విదిలించుకుంటూ రూం బయటికి వచ్చారు. పక్కనే ఉన్న ఇంటి బయట ఒకడు అదే పనిగా ఎవళ్ళనో తిడుతూనే ఉన్నాడు. ‘ఎదవ కుక్కలు. దిష్టికి కట్టిన నిమ్మకాయల్ని కూడా పీక్కు పోవాలా. మళ్ళీ అయి నా కంట పడాలి, ఈ ఆటోకి కట్టేస్తాను, పీడా వదిలిపోద్ది’ అంటూ ఆవేశపడుతున్నాడు. చిట్టిబాబుకి ఏం అర్థం కాలేదు.కానీ విషయం అర్థం చేసుకున్న శీనుగాడు మాత్రం లోపల నవ్వునాపుకోలేక పోయాడు.

చిట్టిబాబు ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు. ఎప్పటి నుండో ఒకటి అనుకుంటున్నాడు. రోజూ కంపెనీలో చాకిరి చేసి రావాలి; తన ఇంటి పనులు,సొంత పనులు చూసుకోవాలి;బయటివాళ్ళు ఎవరైనా సాయం అడిగితే చేసిపెట్టాలి.రోజూ సతమతమైపోతున్నాడు.శనాదివారాలు కూడా క్షణం ఖాళీ ఉండడం లేదు.ఏదో ఒకటి చెయ్యాలి అని అనుకున్నాడు.చిట్టిబాబుకి రోజుకి 24 గంటలు సరిపోవనిపించింది. అయ్యో! రోజుకి 48 గంటలు ఉంటే బాగుండేది కదా!’ అని బాదపడుతున్నాడు. ఓ రోజు టీవీలో వచ్చే జీడిపాకం సీరియల్ లో ఏదో సన్నివేశంలో ఒకడు తపస్సు చేస్తూ కనిపించాడు. అంతే! చిట్టిబాబుకి ఆలోచన, ఆవేశం, ఆనందం ఒక్కసారి పొంగుకొచ్చేసాయి. ఆ క్షణమే తన పెళ్ళాంతో తను ఏమనుకున్నాడో చెప్పాడు. ఆవిడ గారు విస్తుపోయింది. బాద్యతలన్నీ ఆమెకి అప్పజెప్పి అడవికి బయలుదేరాడు.

ఓ ప్రశాంతమైన చోటు చూసుకుని తపస్సు చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు. నెలలు గడుస్తున్నాయి… కానీ పట్టువదలకుండా అలా చేస్తూనే ఉన్నాడు. చివరికి దేవుడు సంతోషించి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

“భక్తా! నీ తపోదీక్షతో నన్ను మెప్పించావు. నీ ముందుకు రప్పించుకున్నావు. నేను తీర్చగల కోరికయేదైనా కోరుకో; కానీ సతీ సావిత్రి కోరినటువంటివి మాత్రం దయచేసి అడగకు నాయనా.” అని అన్నాడు.

“అబ్బే అదేమీ లేదు స్వామీ, నాకు ఎన్నో చెయ్యాలనుంది, కానీ ఏమీ చెయ్యలేకపోతున్నాను. నాకు రోజుకి 24 గంటలు సరిపోవడం లేదు. నాకు రోజుకి 48 గంటలు ఉండేలా వరమివ్వండి దేవా.” అంటూ తన కోరికని విన్నవించుకున్నాడు.

దేవుడికి నోట్లో పచ్చి వెలక్కాయ పడ్డట్టయ్యింది. ‘ఏంటో ఈ మనుషులు ఇలాంటి కోరికలు కోరుకుంటున్నారు ‘ అని మనసులో విసుక్కుంటూ “అది కష్టం నాయనా. సృష్టి దర్మాన్ని మార్చలేం. వేరేదేమైనా కోరుకో. మణులా, మాణిక్యాలా…, నీ ఇష్టం” అంటూ బదులిచ్చాడు.

” కుదరదు స్వామీ. నేను ఇంత కష్టపడీ, ఇన్ని నెళ్ళు తపస్సు చేసింది ఎందుకనుకున్నారు. మీరు మీ మాటను నిలబెట్టుకోవాలి.” అంటూ భీష్మించుకు కూర్చున్నాడు.

దేవుడికి ఏం చెయ్యాలో తోచలేదు. ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాడు. ఇద్దరి మద్య కాసేపు మౌనం. చివరికి దేవుడికి ఓ ఆలోచన వచ్చింది. చిట్టిబాబు వైపు చూస్తూ ఇలా అన్నాడు.

“చూడు భక్తా. సృష్టి ధర్మాన్ని కాదనలేం.సమతౌల్యం పాటించకపోతే అనర్ధాలు జరుగుతాయి కదా. అందుకే ఇంకే మానవుడూ నీలా కోరకుండా ఉండాలని నేనో నిర్ణయానికొచ్చాను.అందుకే నీ కోరికను ఓ తర్కంతో తీరుస్తున్నాను. నీకు రోజుకి ఇక నుండి 48 గంటలు; అయితే ఇప్పటి నుండి నీ ఆయుష్షుని సగానికి తగ్గిస్తునాను “.

చిట్టిబాబుకి గుండెల్లో రాయి పడ్డట్టయింది. తేరుకునేలోగా దేవుడు మాయమైపోయాడు. కోపంగా ఆకాశం వైపు చూసాడు.

“ఓరీ మానవుడా. ఎంతో గొప్పవాళ్ళు, మహామహులే కాలధర్మం కాదనలేక కాలం చేసారురా. నువ్వెంత అల్పుడివి కదా. ఏదో
సాధించాలనుకునేవాడివి ఇన్ని నెళ్ళు వ్యర్థం చేసుకోకూడదురా.” అంటూ అటు నుండి ఆకాశవాణి వినిపించింది.

పాపం చిట్టిబాబు చేసేదేమీ లేక ఇంటికి బయలుదేరాడు.