మాయమైన నిన్నలో నిలిచిపోని స్నేహమే
మమతలా అల్లిన ఉసురు తీయు పాశమా…

గాయమైన గుండెలో గేయమైన సవ్వడి
ప్రాణమున్న చెవులకు చేరలేదు ఎందుకో…

రాయికైన ఉండదా అణువు అంత చలనము
మగువ మనసన్నది బండరాయిని మించెనా…

నిమిషమెంత భారమో, తలపు ఏమి శూలమో
శిథిలమైన మనిషికి మరణమే శరణ్యమా…

తనకు పెళ్ళిపీటట నేను పాడెమీదట
రెండు కార్యములకీ మేళమొకటే చాలదా…

నింగి నేను చేరగా తనకు శాంతినీయగా
రాసి ఉన్నదెన్నడో ఇది రాతిబ్రహ్మ తలపులో…

RTS Perm Link