ఈ మధ్యనే అగౌ.శ్రీ సుబ్బిరామిరెడ్డిగారు అధిష్టానంలో అమ్మగారిని ప్రసన్నం చేసుకోడానికి తెలుగు లలిత కళాతోరణం పేరు ముందు రాజీవ్‌గాంధీ అన్న పదాన్ని తగిలిస్తే (తర్వాత ఊడిపోయిందనుకోండి) దాన్ని నూతనంగా తీర్చి దిద్దడానికి విరాళాలిస్తానని అగౌ.శ్రీ రోషయ్య గారికి విన్నవించుకున్నారు. ఆయన ఇంకేం ఆలోచించకుండా కళ్ళుమూసుకుని సై అన్నారు జీవో రూపంలో. ఈ విషయం మీడియాకెక్కడంతో గోతికాడ నక్కల్లా కాచుక్కుర్చున్న అసమ్మతులు కయ్‌కయ్‌మన్నాయి. సగటు తెలుగువాడికి తెలుగువాడినన్న ఆత్మగౌరవం గుర్తుకొచ్చినా ఈ నాయకులతో వేగలేక నిమ్మకున్నారు. ఇలా భవనాల పేర్ల నుండి జిల్లాల పేర్ల వరకూ తమతమ నాయకుల పేర్లను పెట్టుకుంటూపోతే ముందు ముందు పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో అందరూ ఊహించగలరు్. ఈ సంధర్భంలో నాకు స్ఫురించిన చిన్న కత…

ఒక అరాచకీయ నాయకుడు ఇలానే అధిష్టానంలో అమ్మగారిని మెప్పించి ఓ కుర్చీని సంపాదిచడం కోసం, కొండకి వెంట్రుకేస్తే ఏముందిలే అనుకుని రాష్ట్రంలో ఉన్న అన్ని రైతుబజార్‌ల పేర్లను “రాజీవ్ రైతు బజార్” అని మార్పించేసాడు. రోజులు గడుస్తున్నా ఆ యమ్మనుండి వర్తమానం రాలే! ఇంకా బాగా ఆలోచించి వెంట్రుకలన్నీ కుదించి కట్టి మరీ లాగాలనుకున్నాడు. ఈ సారి మొత్తం రైతుబజార్ లో అమ్మే అన్ని కూరగాయలకు కూడా రాజీవ్ అన్న పదాన్ని తగిలించాలని ఆదేశించాడు. ఆ జీవోని అనుసరించి అన్ని రాజీవ్ రైతు బజార్‌ల ధరల పట్టికలలో కూరగాయల పేర్ల ముందు రాజీవ్‌ని తగిలించారు. అక్కడికొచ్చే జనాలూ అలానే పిలవడం మొదలెట్టారు. ఆ రోజు రాత్రి ఆయమ్మ కలలోకి కూరగాయలన్నీ వచ్చి సంత పెట్టాయి. వాటి ఆర్తిని విన్న ఆ ఆయమ్మ మర్నాటి ఉదయాన్నే ఇక ముందు ఎవ్వరూ తన వారి పేరుని ఇలా వాడుకోవద్దని శాసించింది. ఆ దెబ్బకి ఆ నాయకుడుకి బోడి గుండు మిగిలింది అది వేరే సంగతిలెండి. ఇంతకీ ఆ కూరగాయల లబోదిబో ఎలా ఉందో తెలుసా! ఇలా….

రాజీవ్ వంకాయ్:
ఏరా బెండకాయ్! అనాదిగా కూరగాయలుగా గౌరవంగా బ్రతుకుతున్నాం కదా. ఏంటి ఈ దౌర్భాగ్యం ఇప్పుడు?!?!
రాజీవ్ బెండకాయ్: ఏంచేస్తాం చెప్పు. ఈ మాయదారి ప్రభుత్వం మట్టిగరుచుకుపోయి ఎవరన్నా మళ్ళీ మన పేర్లు మారిస్తే బాగుండు. అంత వరకు ఈ బాధ భరించాల్సిందే !!!
రాజీవ్ దోండకాయ్: మీకేం పర్లేదు. ఈ జనాలు నన్ను ఈ పేరుతో పిలిచినప్పుడల్లా ఎందుకు దొండకాయలా పుట్టానురా దేవుడా అని సిగ్గుతో చచ్చిపోతున్నాను 🙁

RTS Perm Link