ఆయన ఓ అమెరికా వాసి. ఆయన ఉద్యోగం మన భాగ్యనగరంలో ఉన్న అమెరికన్ కాన్సులేట్‌లో వైస్ కౌన్సెల్ మరియు వీసా అధికారి.

ఆయన పేరు జెరెమి జువిట్ (Jeremy Jewett)

ఈ ఉద్యోగపర్వంలో ఆయన విధి తన మాతృదేశమైన అమెరికాకు చదువు నిమిత్తము ఇక్కడి నుండి వెళ్ళే యోగ్యమైన వాళ్ళను ఎన్నుకుని వాళ్ళకు వీసాలు ఇవ్వడమో ఇవ్వకపోవడమో! అందులోనూ తమ దేశభాష అయిన ఆంగ్లము గురించి ఆలోచించడమో లేదా పరీక్షించడమో తప్ప వేరే ఇతర భాష గురించో సంస్కృతి గురించో అస్సలు ఆలోచించనక్కర్లేదు కూడా!!!

కానీ… ఆయన అక్కడితో ఆగిపోలేదు. ఆయన ఎంత అమెరికా వాసి అయినా వృత్తి రీత్యా తనకు తెలుగు అవసరం కాకపోయినా ఆయన మమేకమవ్వవలసింది తెలుగు వాళ్ళతో కాబట్టి ఇక్కడి భాషను మాట్లాడగలిగితేనే ఇక్కడి వాళ్ళకు మరింత చేరువ కాగలమన్న తలపుతో ఆయన మన తెలుగు భాషని నేర్చుకోవాలనుకున్నారు! ఆరు నెలలు అక్కడే తెలుగును అభ్యసించారు… చివరికి మన తెలుగువాడిలా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు!

ఈయన తెలుగు ఉచ్చరణ కూడా మనవాళ్ళలానే ఉంటుందిట! తెలుగు చదవడం కూడా వచ్చట! బొమ్మరిల్లు చిత్రం చూసారట కూడా!!!

కొసమెరుపు: జెరెమి విజిటింగ్ కార్డ్ కూడా తెలుగులోనే ఉంటుందిట! నా మీదొట్టు ఇక్కడ చూడండి

ఈయన గురించి ఈనాడులో వచ్చిన వ్యాసం ఇదిగో…

ఇదంతా ఎందుకు జెపుతున్నానంటే… ఒక సంస్కృతి ఉనికికి భాష ఎంత మఖ్యమైనదో ప్రతి ఒక్కరూ అర్థం చేసుకోవాలి.

ఈ ఆగష్టు 28, ఆదివారమున జరిగే తెలుగుబాట కార్యక్రమములో తామెల్లరూ తమ తమ ఆశ్చర్యార్థకములను, ఆవేశకార్థములను, అయోమయార్థకములనూ, అవహేళనార్థకములనూ విడనాడి పాల్గొనాలని… మీ ఆలోచనామృతమును, ఆనందోత్సాహమునూ, అభిమానాంజలినీ మాకు సమర్పించాలని ఆకాంక్షిస్తూ… మీ రాక కోసం 28 ఆదివారమున తెలుగు లలిత కళాతోరణం దగ్గర ఎదురు చూస్తూ…

తెలుగుబాట కార్యక్రమ వివరాల లంకె : http://telugubaata.etelugu.org

ఓ తెలు’గోడు’

RTS Perm Link

ఆమె ఓ యువరాణి; యువ హృదయాలనేలు మహరాణి,
ఆమె పరిచారికల్ బ్రహ్మ ముహుర్తాన్నే బృందావనమున జొచ్చి…
లేసోయగాల పూబాలలన్ సేకరింతురే; యువరాణీ మదభీష్టమున్ నెరవేర్చి ఆమె కృపన్ పొందగా
ఆమె లేచునే మధువుల్ని పోసి పెంచిన పెరటి కోయిలల్ తొలిజాము ఆగమన వేళ కూయంగనే
ఆ మేనివిరుపుతో గగనాన సూరీడు రేనివురును దులిపి మేలుకొంటాడులే;
ఆ సైగ ఓ జోలపాటగా జాబిల్లిని నిద్దరోమని సెలవిచ్చినట్టుండులే…

స్నానవాటికకు తాను చేరంగనే తొట్టెలన్నీ పూబోడి జలమాయలే
మందారములతో తల అంటుకుని… తాను మల్లెపూరేకులతో జలకాలాడులే
తామరాకుల తుండు చేయందగా తాను మేనంత సున్నితముగా ఒత్తెలే
వేల సీతాకోకచిలుకల్ ముక్తినొందగా తమ రెక్కలన్నీ పోజేసి ఓణిగా నేసెలే!
రతియె ఆమె పాల పొంగును జూచి రవికెలా ఒదిగి ఒప్పారెలే

పద్మాలు చేరి తన పాదాన్ని తడమగా పాదుకలుగ అలంకృతమాయెలే!
నెమిలిభామలు వంతులేసుకుని మరీ తన పల్లకిగా పాదాల దరివాలెనే!
తెలిమంచు కరుగంగ పయనంబు సాగించి చేరుకొన్నాది తను నా ఇంటినే,
నేలేచు వేళ తాను నా ముందు నిలిచె నా పొద్దులన్నీ తన వశమవ్వగా…
….
….
….
….
ఇంతలో… గడియారం గంట కొట్టింది

RTS Perm Link

అంతవరకు తెలీదు తెలుగులో ఒక విజ్ఞాన భాండాగారం తయారవుతుందని. 2005లో గూగుల్‌లో Telugu అని టైపించి వెతుకుతున్నాను.  వచ్చిన ఫలితాలను తెరచి చూస్తుంటే ఆంగ్ల వికీపీడియా కనిపించింది. అందులో కాస్త ఎక్కువ సమాచారం ఉన్నట్టనిపించి చదువుతున్నాను. చాలా బాగుంది. ఎక్కువ సమాచారాన్నే పొందుపరిచారనిపించి ఆ పేజీ మొత్తాన్ని పరికిస్తున్నాను. వికీపుటకి ఎడమవైపున చాలా భాషలలో లంకెలు కనిపించాయి. అవేమిటో అర్థం కాలేదు. వరుసగా చూసుకుంటూపోతే తెలుగు అన్న పదం లంకెతో దర్శనమిచ్చింది. దాన్ని నొక్కితే ఓ పుట భారంగా తెరుచుకుంది (ఇంటర్‌నెట్ సెంటరు; అందునా ర్యాము, ప్రాసెసర్ వేగం తక్కువ కదా; అందులోనూ యూనీకోడ్ కాబట్టి). దానిలో తెలుగు గురించి సమాచారం బాగానే ఉంది.  దాని వెబ్‌ చిరునామా చూస్తే http://te.wikipedia.org. అప్పుడప్పుడే అంతర్జాలంలో అఆలు నేర్చుకుంటున్న నాకు ఆ చిరునామా ఏమిటో బోదపడలేదు. తర్వాత్తర్వాత తెలిసింది అది తెలుగు వికీపీడియాకు ప్రత్యేకంగా ఉన్న చిరునామా అని.

ఆపై నాకు ఉద్యోగమొచ్చిన తర్వాత కార్యాలయంలో ఖాళీ దొరికినప్పుడు మొదటగా సిరివెన్నెల సీతారామశాస్రి గురించిన వ్యాసం మొదలెట్టాను. అప్పటికి నాకు వికీపీడియా అంటే తెలుగులో సమాచారాన్ని పొందుపరిచేది అని మాత్రమే తెలుసు. అప్పటికే అంతర్జాలంలో మన పైత్యాన్ని పాండిత్యాన్నీ తెలుగు బ్లాగు రూపేణా వెళ్లగక్కుకోవచ్చని తెలిసి బ్లాగ్‌స్పాట్‌లో కొన్ని టపాలు రాసిన అనుభవముంది. ఆ అనుభవంతోనే వికీపీడియాలో నా మొదటి వ్యాసాన్ని రాసాను నా దృక్కోణంలో . అప్పటికే వికీపీడియాలో అనుభవమున్న చదువరి, వైజాసత్యలు నా వ్యాసాన్ని వికీకి అనుగుణంగా ఎలా రాయాలో సరిదిద్దుతూ సూచనలిచ్చారు. అప్పటినుండి ఏదో ఇతోధికంగా ఓ మూడేళ్ళు అదీఇదీ రాసాననుకోండి. నాకు మాత్రం బ్లాగులో రాసేకన్నా వికీపీడియాలో రాయడం ఎక్కువ సంతృప్తినిచ్చింది. అది వేరే సంగతి.

ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేంటంటే…

RTS Perm Link

అనుభూతి…
మాటలకందదు… కానీ తలపుల్లో ఊపిరోసుకుంటుంది…
నువ్వెవరో నేనెవరో…
అసలు నువ్వు ఉన్నావో లేదో కదా!
అయినా ఇద్దరినీ మమేకం చేసేస్తుంది…
అథ్వైతానికి అర్థం చెబుతుంది.

వానైపోతున్నావా ఓ మేఘమా!
నీ చినుకుల చెణకులతో చెలిని తడమవా…
మా లోగిలిలోకి రెక్కలు కట్టుకుని వాలుతావా…
మా ఇంటి చూరుని పట్టుకుని వేలాడుతూ ఉండిపోతావా…
పోనీ పసిరికను చుంబిస్తూ ఉండిపో నేనొచ్చేదాకా…
నీ తడి స్పర్శలో నే వెతుక్కుంటాను… నేనిన్నాళ్ళూ పోగొట్టుకున్న సాంగత్యాన్ని…

కొవ్వొత్తి…
నిరాడంబరంగా చుట్టూ వెలుగుల్ని గుప్పిస్తుంది…
తనలో రగులుతున్న అగ్నిపర్వతాన్ని గుర్తించలేదు…
మరిగే ఒక్కో మైనపు బొట్టునూ స్పర్శించేదాకా…

నవ్వుతున్నప్పుడల్లా… ఒకటే భాద…
నవ్వలేని వాళ్ళని ఎలా నవ్వించాలా అని!
భాదలో ఉన్నవారిని చూస్తుంటే తెలిసొచ్చింది…
అయ్యొ! నేనెలా నవ్వగలుగుతున్నానా అని?

కాయితం…
రంగు పులుముకుని, పరిమళాన్ని పూసుకుని,
పువ్వులా ముస్తాబయ్యింది!!
ఎన్ని రోజులైనా వాడిపోలేని ఆయుష్షు తనది…
కానీ ఆ గడ్డిపువ్వులో తొణికిసలాడే తేజం కనిపించదేం?

వెన్నెల…
సూర్యుడిదా? చంద్రుడిదా?
ఏమో తెలీడం లేదు…
నువ్వున్నప్పుడు చల్లగా ఉంటుంది…
నువ్వెళ్ళినప్పుడు వెచ్చగా ఉంటుంది…
ఈ అజ్ఞానికి చెప్పేదెవరు?

అక్కా చెల్లీ తమ్ముడూ అన్నా మరదలూ వదినా బావా బామ్మరిదీ..
ఇంకొకటే చుట్టరికం మిగిలింది…
నువ్వౌతావా మరి

పెరట్లో గోరింట…
చెల్లి అరచేత చందమామైపోయింది…
నా తళ్ళో పిడకలా మారింది…
నేనిప్పుడు తన కన్నా పదేళ్ల చిన్నవాడిని….

చిత్రగుప్తుడు చిట్టా తిరగేసాడు…
నా నూకలింక చెల్లవని చెప్పేసాడు…
యముడేమో పాశమిదిలిస్తున్నాడు…
సఖీ సావిత్రీ నువ్వెక్కడ?

చిన్నపుడు చదివినట్టే…
ఇప్పుడూ చందమామనే చదువుతున్నాను…
పక్కాంటీ కూతురు చేసే సైగలందుకే అర్థం కావడం లేదట!
వారం వారం స్వాతి చదివే మా బామ్మ అంటుంది !!!

RTS Perm Link