అనుభూతి…
మాటలకందదు… కానీ తలపుల్లో ఊపిరోసుకుంటుంది…
నువ్వెవరో నేనెవరో…
అసలు నువ్వు ఉన్నావో లేదో కదా!
అయినా ఇద్దరినీ మమేకం చేసేస్తుంది…
అథ్వైతానికి అర్థం చెబుతుంది.

వానైపోతున్నావా ఓ మేఘమా!
నీ చినుకుల చెణకులతో చెలిని తడమవా…
మా లోగిలిలోకి రెక్కలు కట్టుకుని వాలుతావా…
మా ఇంటి చూరుని పట్టుకుని వేలాడుతూ ఉండిపోతావా…
పోనీ పసిరికను చుంబిస్తూ ఉండిపో నేనొచ్చేదాకా…
నీ తడి స్పర్శలో నే వెతుక్కుంటాను… నేనిన్నాళ్ళూ పోగొట్టుకున్న సాంగత్యాన్ని…

కొవ్వొత్తి…
నిరాడంబరంగా చుట్టూ వెలుగుల్ని గుప్పిస్తుంది…
తనలో రగులుతున్న అగ్నిపర్వతాన్ని గుర్తించలేదు…
మరిగే ఒక్కో మైనపు బొట్టునూ స్పర్శించేదాకా…

నవ్వుతున్నప్పుడల్లా… ఒకటే భాద…
నవ్వలేని వాళ్ళని ఎలా నవ్వించాలా అని!
భాదలో ఉన్నవారిని చూస్తుంటే తెలిసొచ్చింది…
అయ్యొ! నేనెలా నవ్వగలుగుతున్నానా అని?

కాయితం…
రంగు పులుముకుని, పరిమళాన్ని పూసుకుని,
పువ్వులా ముస్తాబయ్యింది!!
ఎన్ని రోజులైనా వాడిపోలేని ఆయుష్షు తనది…
కానీ ఆ గడ్డిపువ్వులో తొణికిసలాడే తేజం కనిపించదేం?

వెన్నెల…
సూర్యుడిదా? చంద్రుడిదా?
ఏమో తెలీడం లేదు…
నువ్వున్నప్పుడు చల్లగా ఉంటుంది…
నువ్వెళ్ళినప్పుడు వెచ్చగా ఉంటుంది…
ఈ అజ్ఞానికి చెప్పేదెవరు?

అక్కా చెల్లీ తమ్ముడూ అన్నా మరదలూ వదినా బావా బామ్మరిదీ..
ఇంకొకటే చుట్టరికం మిగిలింది…
నువ్వౌతావా మరి

పెరట్లో గోరింట…
చెల్లి అరచేత చందమామైపోయింది…
నా తళ్ళో పిడకలా మారింది…
నేనిప్పుడు తన కన్నా పదేళ్ల చిన్నవాడిని….

చిత్రగుప్తుడు చిట్టా తిరగేసాడు…
నా నూకలింక చెల్లవని చెప్పేసాడు…
యముడేమో పాశమిదిలిస్తున్నాడు…
సఖీ సావిత్రీ నువ్వెక్కడ?

చిన్నపుడు చదివినట్టే…
ఇప్పుడూ చందమామనే చదువుతున్నాను…
పక్కాంటీ కూతురు చేసే సైగలందుకే అర్థం కావడం లేదట!
వారం వారం స్వాతి చదివే మా బామ్మ అంటుంది !!!

RTS Perm Link

ఈ రోజు హైదరాబాదులో జరిగిన పుస్తక ప్రదర్శనలో e-తెలుగు ఏర్పాటుచేసిన స్టాలులో మధ్యాహ్నం నుండి నేను కూడా ఉన్నాను. మేము కరపత్రాలు పంచాము. చాలా మంది ఆశక్తి చూపించారు. వాళ్లలో కొందరు కంప్యూటర్‌లో తెలుగు కనిపించాలంటే డబ్బిచ్చి ఏదన్నా సాఫ్ట్‌వేర్ కొనుక్కోవాలేమో, దానికోసమే మేము అక్కడ ఉన్నామేమో అనే అపోహలో ఉన్నారు. మేము వాళ్ల సందేహాలు తీరుస్తూవచ్చాం. తెలుగు బ్లాగరులు కూడా ఎక్కువే వచ్చారు (అంటే నా దృష్టిలో ప్రతినెలా సమావేశానికి వచ్చేవారికన్నా ఎక్కువ అని). సాయంత్రం ఆరు గంటలు దాటాకా e-తెలుగు సంఘం ప్రదర్శన ప్రారంభమయ్యింది. ప్రదర్శనలో భాగంగా కంప్యూటర్‌లో తెలుగు ఎనేబుల్ చెయ్యడం ఎలా? బ్లాగంటే ఏమిటీ? బ్లాగుని ఎలా సృష్టించుకోవాలి? ప్రస్తుతం ఉన్న కొన్ని బ్లాగుల వివరాలు, వికీపీడియా గురించి, ఈమాట, పొద్దు లాంటి వెబ్ పత్రికల గురించి, వివిధ వెబ్‌సైట్ల స్థానికీకరణ గురించి చెప్పి ఆ విషయాలనే వీడియో రూపంలో చూపించడం జరిగింది. ఒకటో రెండో టీవీ ఛానళ్ల వాళ్ళు కార్యక్రమాన్ని వీడియో తీసుకున్నారు. పత్రికల వాళ్లు వివరాలు అడిగి తెలుసుకున్నారు. ఈ పనుల హడావిడిలో పడి అక్కడకు వచ్చిన మిగిలిన బ్లాగరులతో మాట్లాడటం కుదరలేదు. ముఖ్యంగా అక్కడకు వచ్చిన కొందరు మహిళా బ్లాగరుల పేర్లు తెలియదు . అందుకే ఈ జాబులో ఎవరి పేరూ ప్రస్తావించకుండా కేవలం బ్లాగర్లు అని సంభోదిస్తున్నాను. ఎవరూ ఏమీ అనుకోకండేం. ఇక్కడ నా అనుభవాలను, అనుభూతులను ఒక బ్లాగరుగా రాసున్నానంతే. మరిన్ని వివరాలకు త్వరలో e-తెలుగు నుండి వచ్చే టపాలో చూడండి.

మరో రెండు ముఖ్య విశయాలు:

* నిన్ననే రావు వేమూరి గారి బ్లాగులో తెలుగు ఎందుకు? అన్న టపాలో “మనకి నిజానికి కావలసినది ప్రాచీన హోదా కాదు – ఆధునిక హోదా కావాలి” అన్న మరువమ్ము*ని చదివాను.  e-తెలుగు ప్రదర్శనలో మాట్లాడుతూ ఈ మాటని కూడా  మనవాళ్లు ప్రస్తావించారు. కార్యక్రమం అయ్య్యాక స్టాలు వద్దకి సినీరచయిత జే.కే భారవి గారు వచ్చి “ఆధునిక హోదా రావాలి అని మీరన్న మాట అదిరింది” అని సంతోషిస్తూ వెళ్ళారు.

* ప్రముఖ ఇంద్రజాలకులు, మానసిక వైద్య నిపుణులు బీవీ పట్టాభిరాం గారు వచ్చారు. ఆయనకి e-తెలుగు గురించి, ఇంటర్నెట్లో తెలుగు గురించి తోటి బ్లాగరులు వివరించారు.

కొసమెరుపు:స్టాలుకి వచ్చిన ఒకాయనకి కరపత్రం ఇచ్చాను. ఆయన కూడా ఉన్న ( ఆరు సంవత్సరాలు ఉండొచ్చు ) పిల్లాడికి కూడా ఇచ్చాను. ఆ పిల్లాడు పత్రంలోని తెలుగుని చూసి “డాడీ నాకు తమిళ్ రాదు” అంటూ తన తండ్రి వంక అయోయంగా చూసాడు. నాకప్పుడు తలని గోడకేసి “పేడ పేడ” అంటూ కొట్టుకోవాలనిపించింది.

మరువమ్ము: ఎవరన్నా ఏదన్నా ఒకమాట చెప్పారనుకోండి; ఆ మాట మనకి చాలా నచ్చిందనుకోండి; ఆకట్టుకున్నదనుకోండి; బాగా గుర్తుండేలా ఉందనుకోండి, ఆ మాటకి మరువమ్ము అని నా సొంత ప్రయోగం.

వేదిక మీద e-తెలుగు సభ్యులు/బ్లాగరులు

e-తెలుగు స్టాలు ముందర సభ్యులు/బ్లాగర్లు

e-తెలుగు స్టాలులో సభ్యులు/బ్లాగర్లు

e-తెలుగు బ్యానరు

e-తెలుగు బ్యానరు

బీవీ పట్టాభిరాం గారికి వివరిస్తున్న సభ్యులు/బ్లాగర్లు

స్టాలు బయట సభ్యులు/బ్లాగర్లు

RTS Perm Link

“నీ స్మృతుల గజ్జెలు కరాళనృత్యం చేసే వేళ, ఓ ప్రాత:జ్ఞాపకం కపోతమై తన రెక్కల చప్పుడు వినిపించింది…
కొన్ని ఘడియలు నన్ను నీనుండి విముక్తుడిని చేసింది”

ఆ రోజు దసరా కావడం వలన వచ్చిన సెలవును వినియోగించుకుంటున్న ఓ బద్దకస్తుడిని నేను. ఉదయం పదిన్నరవుతుంది. నిద్ర మత్తులోంచి కొంచెం కొంచెం బయట పడుతుంటే; గుర్తుకు రాకూడని వారెవరో తలపుకొచ్చి సతమతమవుతుంటే; ఫోను మోగడం మొదలుపెట్టింది. ఈ రోజూ ఏకాంతంగా గడుపుదాం అనుకుని ఫోను స్విచ్చాఫ్ చేద్దాం అనుకునేలోగానే అది మోగడం మొదలెట్టింది. అదేదో తెలియని నెంబరు. కట్టేద్దామనుకుంటూనే అప్రయత్నంగా పచ్చ బటను నొక్కేసాను. అది నా డిప్లొమో క్లాస్‌మేట్ భాస్కర్ నుండి వచ్చింది. వాడూ నేనూ ఎప్పుడన్నా ఫోనులోనే మాట్లాడుకుంటున్నాం కానీ చూసి చాలా రోజులయ్యింది. “ఏరా, మన డిప్లొమో క్లాస్‌మేట్స్ ఓ పది మందిమి ఇప్పుడు లుంబినీ పార్క్‌లో కలుసుకున్నాము. నువ్వు వస్తావా” అని అడిగాడు. వస్తానని చెప్పాను వాడితో. ఎప్పుడో 11 ఏళ్ళ క్రితం చూసాను వాళ్ళని. ఎలా ఉంటారో అని ఊహిచుకుంటుంటే ఏవరూ గుర్తుకురావడం లేదు. ఒంటి గంటకు లుంబినీ చేరుకున్నా. దూరం నుండి చూస్తే అక్కడ భాస్కర్ ఒక్కడే గుర్తున్నాడు. దగ్గరకు వెళితే కొంత మందిని పోల్చుకోగలిగాను. వాళ్ళ పేర్లు మాత్రం గుర్తుకు రావడంలేదు. వాళ్ళకి మాత్రం నా పూర్తి పేరూ, నా రోల్ నంబరు కూడా గుర్తుంది. నేనిలా గజనీలా మారిపోయినందుకు నాకే చాలా సిగ్గనిపించింది. అప్పట్లో అందరితోనూ కలివిడిగా ఉండేవాడిని కాదు (ఇప్పుడు కొంచెం నయం). నా రూము, నా క్లాసు అంతే. అక్కడ చదువు ముగిసాకా విడిపోతున్నప్పుడు అందరూ అందరి చిరునామాలు తీసుకున్నాము. ఆ కాయితం కాలక్రమంలో కనిపించకుండా పోయింది. అప్పట్లో ఈమెయిలూ సొల్లుఫోనులూ ఉండేవికావు. ఆ తర్వాత ఓ ఇద్దరితో మాత్రమే పరిచయం కొనసాగింది.

ఇప్పుడు చాలా మందికి పెళ్ళిళ్ళు అయిపోయాయి. పండగ పూట వాళ్లంతా శ్రీమతుల అనుమతితో ఓ రెండు గంటలు బయటికి వచ్చారు. మధ్యాహ్నం దాటిపోతుండడంతో అందరం అమీరుపేటలోని కాకతీయకు చేరుకుని భోంచేసి మాటల్లో పడ్డాము. మళ్ళీ జనవరి 25న కలుద్దామని నిశ్చయించుకున్నాము. వాన మొదలవ్వడంతో కొందరు తడుస్తూనే బయలుదేరిపోయారు. మిగిలినవాళ్లం వాన తగ్గేదాకా పిచ్చాపాటి మాట్లాడుకుని సెలవు తీసుకున్నాం.

RTS Perm Link

పల్లవి:
నేను నమ్ముకున్నాను చెలియా నిను నీ ప్రేమకోసం
కానీ అమ్ముకున్నావు నువు నీ మనసుని పెళ్ళికోసం
రెండు కన్నీటి చుక్కలొదిలి మరచిపోదామని అనుకుంటే పదేపదే గుర్తుకు వస్తున్నావే
గొంతు మండేటి మందు తాగి మత్తులోపడి ఉందామంటే కలలోకీ నువ్వే వచ్చేస్తున్నావే

చరణం1:
నేను నీతో గడిపిన మధురక్షణములను నిండుగుండెలో నిధిలాగ తలచి దాచుకున్నానే
నువ్వు నవ్వే వేళల్లో వెన్నెలను చూసి కవిగా మారి కవితలెన్నిటినో రాసుకున్నానే
ఇపుడు ఇలా జరిగిందే… నీ మనసు శిలై పోయిందే…
నీ జ్ఞాపకాలే శిలువ భారమైపోయెనే, నీ లేత నవ్వులు కటిక చీకటై పోయెనే
ఈ ప్రేమెపుడూ ప్రతీ మనసుని హింసపెట్టేనని నేడు తెలిసిందిలే…

చరణం2:
మనము జంటగా నడిచిన వేల అడుగులను నువ్వు వేరొకరితో ఏడు అడుగులేసి చెరిపివేసావే
మూడుముళ్ళకై పొందికగా నీ మెడను వంచి నువ్వు నాతో చేసిన బాసలన్నిటినీ కాలరాసావే
ఇపుడు ఇలా జరిగిందే… నా బ్రతుకు బలై పోయిందే…
ఆ అగ్నిసాక్షిని నువ్వు నమ్ముకున్నావులే, నీ మనస్సాక్షిని అయ్యో చంపుకున్నావులే
నా రేపటికి చితిని పేర్చి మంట పెట్టావని మనసు పొగిలిందిలే…

RTS Perm Link