ఎప్పుడో ఈ కథని ద హిందూ వారి సప్లిమెంట్ అయిన యంగ్ వరల్డ్ లో చదివాను. దీనిని దేవుడిని ఉద్దేశ్యంగా తీసుకుని కాకుండా నమ్మకాన్ని ఉద్దేశ్యంగా అనుకుని చదవండి.


ఒకసారి ఓ పర్వతారోహకుడు ఓ మంచు శిఖరాన్ని తాడు ఆధారంతో ఎక్కుతున్నాడు. అప్పటికే సాయంత్రమవడంతో చలి బాగా పెరిగింది. ఎలాగైనా అక్కడున్న హిమరహిత ప్రదేశాన్ని చేరుకోవాలని గబగబా పైకి వెళుతున్నాడు. రాత్రి ముసురుకోవడంతో కన్ను కానరాక అదుపుతప్పి క్రిందకి జారిపోసాగాడు. కొంతసేపటికి గాలిలో వేళాడుతున్న అనుభూతి… ఆ చీకటిలో ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలియని అయోమయం… కనీసం నేల మీద ఉన్నా రాత్రిపూట ఎక్కడికన్నా వెళ్ళి తలదాచుకోవచ్చు… ఇలా దొరికిపొయాను అని అనుకుంటూ ఏమి చేయాలో తెలియక ‘భగవంతుడా! నువ్వే నాకు దిక్కు; ఎలాగైనా నన్ను కాపాడు.’ అంటూ దేవుడిని వేడుకున్నాడు. వెంటనే ‘నీ దగ్గర ఉన్న కత్తితో నువ్వు వేళాడుతున్న తాడుని కోసేస్తే నువ్వు విముక్తుడివి అవుతావు’ అంటూ అతడికి ఆకాశవాణి వినిపించిది.దానికి అతడు భయంతో ‘అలా చేస్తే నేను కిందకి పడి చచ్చిపోతాను’ అంటూ దేవుడిని నిందించసాగాడు.చలికి తట్టుకొలేక గడ్డకట్టుకుపొయాడు.


మర్నాడు అక్కడకు వచ్చిన కొంతమందికి నేలకు ఓ పది అడుగుల ఎత్తులో వేళాడుతున్న ఆ పర్వతారోహకుడి శవం కనిపించింది.

అప్పుడెప్పుడో సరదాగా చంధస్సులో రాద్దామని అనిపించింది. కాస్త సులువుగా ఉంటుందని తేటగీతిని జీర్ణం చేసుకుని ఇలా త్రేన్చాను
చంధస్సులో దోషాలుంటే మన్నించండి.



పలుకుజెలి పదముల పంచనె నిలిపెద

నే రచించు కవిత ఏదయినను

సాహితీప్రియులొకపరి చదివిన చాలు

నపుడె నాదు జన్మ ధన్యమగును



విరులు కురిసేటి మధుమాస వేళలోన

కన్నెకోయిల కూసేటి గడియలోన

హాయిగొలిపేటి చల్లని క్షణములోన

ఆమె తొలి దివ్యదర్శనం గలిగె నాకు



సుదలొలుకు కులుకుల ఎల సుమము నీవు

హాయిగొలుపు చంద్రకిరణ కాంతి నీవు

సిరిని మించు తళుకులొల్కు చెలువు నీవు

నిర్మలమగు హృదయమున్న ప్రియవు నీవు



ఎందరతివలు కనబడ్డ నింతవరకు

కనులు సంతసించెనుగాని మనసు కాదు

ఇపుడు జూచితిని చెలియా నిన్ను నేను

మనసు పొంగుతున్నది గాని తనువు కాదు



గంగ ఒడ్డున నా చెలి అడుగుపెడితె

అలలు మెల్లగ ఆమె పాదాల్ని తాకె

తనలొ కలుపుకున్నట్టి పాతకములన్ని

ఇటులె తొలగేనని తలచెనేమొ గంగ!



పూజకై వెలిగించు కర్పూరమసలు

బాదపడదు ప్రియా తాను మండుతుంటె

అటులనే నా మనసును హారతిగజేసి

నిన్ను పూజించు నీ వాడిని కనికరించు



కాంతినీయని ప్రమిదని కాంచనేల

తావినీయని పూవుని తాకనేల

సడియె ఎరుగని వీణను మీటనేల

ప్రేమ పంచని మనసుపై ప్రీతి ఏల?

గౌరవనీయులైన LIC యాజమాన్యానికి ఓ సగటు భారత పౌరుడు అందునా ఆంద్రుడు విపత్కర పరిస్థితులలో
మనస్కరించి వినమ్రతతో నమస్కరించి వ్రాయునది ఏమనగా…

అయ్యా, గత కొన్ని దశాబ్ధాలుగా నాలాంటి మద్యతరగతి వాళ్ళకి ఉపయోగయోగపడుతూ వస్తున్న మీ జీవిత భీమా పాలసీలలో మార్పులు చేర్పులు చేయవలసిన సమయం వచ్చిందని భావిస్తున్నాను. కొన్ని సంవత్సరాలుగా లోకంలో జరిగిన మార్పులకు ఫలితంగా జరిగిన పరిణామాలను విశిదీకరించి కొన్ని విషయాలను మీ పాలసీలలో అదనంగా చేర్చమని కోరుతున్నాము. ఈ క్రింద చేర్చబోయేవాటిని కూడా స్వప్రమేయం లేని ప్రమాదాలుగా భావించాలని నా మనవి.

- మహానగర వీధులలో మేన్‌హోల్స్.

- ట్రాఫిక్ పోలీసుల వికృత చేష్టలు

- లాకప్‌డెత్‌లు

- ప్రభుత్వ ఆసుపత్రులలో బాద్యతలేని వాళ్ళు



దయచేసి వీటిని చేర్చిన కొత్త పాలసీని ఎంత తొందరగా ప్రకటిస్తే అంత శ్రేయష్కరం. అసలే ఇది వర్షాకాలం కూడాను!

గమనిక: ప్రైవేటు భీమా సంస్థలకు కూడా ఇటువంటి లేఖలనే పంపుతున్నామని తెలుసుకోగలరు.

చీరలో నువ్వు బాగున్నావు - విచ్చుకున్న మల్లెలా ఉన్నావు

తెలుగుతనముకే మూర్తివైనావు - మగువతనముకే విలువ పెంచావు

కంటిచూపులో కరుణ నింపావు - కోటి దేవతలను నువ్వు మించావు

లేతనవ్వుతో చలువ పంచావు - జాబిలమ్మనే ఇలకు దించావు

పూలవనములా నడిచి వచ్చావు - పరిమళాలను గాలికిచ్చావు

పాలకడలిలా ప్రేమ చిలికావు - నాదు గుండెలో దాన్ని ఒంపావు