ఎన్ని వేల వర్ణాలో…

ట్యాగ్ కలెక్టర్

Jul 10, 2008 Author: శ్రీనివాస | Filed under: కథలు

ముందుమాట:
ఒక పెద్దాయన ఓ గంటసేపు చేసిన హితబోధ, ఓ స్నేహితురాలితో జరిగిన చిన్న సంభాషణ ఈ ఊహకి కారణాలు…
చదివి మర్చిపోండే 🙂

రాత్రి పది దాటింది..
నిర్మానుష్యంగా ఉన్న రాదారి…
అప్పుడే క్యాబ్ దిగి సందులో ఉన్న తన రూం వైపు అడుగులు వేస్తున్నాడు మధు.
జేబులోంచి సిగరెట్ తీసి వెలిగిస్తున్నాడు… అకస్మాత్తుగా కళ్ళ ముందు ప్రత్యక్షమయ్యింది ఓ రూపం.
పెరిగిన గడ్డంతో ఆకలితో ఉన్న పులిలా ఉన్నాడు.
“ఏరా నువ్వు సాఫ్ట్‌వేర్ ఉద్యోగివా?” గంభీరమైన స్వరం గద్దిస్తూ అడిగింది.
“అవును! ఎవరు నువ్వు? ఏం?” చిన్నగా వణుకుతూ వచ్చింది సమాధానం.
“ఏదీ ఐడీ కార్డు చూపించు?”
మఫ్టీలో ఉన్న పోలీసేమోనని వెంటనే జేబులో నుండి తీసి చూపించాడు మధు.
ఆ ఐడీ కార్డు చూసాకా అతను చుట్టూ చూసాడు. కనుచూపు మేరలో ఎవరూ కనిపించడం లేదు.  వెంటనే చేతిలో ఉన్న సంచిలోంచి నెలవంక లాంటి వస్తువేదో బయటకు లాగాడు…
అది కొడవలిలా అనిపించి తేరుకునే లోపే మధు ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోయాయి.
ఆ అపరిచితుడు ఆ ట్యాగ్‌ని లాక్కుని చీకటిలో కలిసిపోయాడు.

***************************

“ఈ పేపర్ వాళ్ళని, టీవీ వాళ్ళని తట్టుకోలేకపోతున్నాం సార్! సందు ఇవ్వకపోయినా దూసుకొచ్చేస్తున్నారు. ఇప్పుడు అంత ప్రముఖమైన వార్తలేమీ లేకపోవడంతో మన చుట్టూ తిరుగుతున్నారు” అసహనంగా అన్నాడు కానిస్టేబుల్ కనకయ్య ఎదురుగా ఉన్న ఎస్‌ఐ ప్రవీణ్‌తో.
“వాళ్లతో జాగ్రత్తగా ఉండాలి. లేకపోతే బురదలో రాయేసినట్టు అవుతుంది.” కూల్‌గా చెప్పాడు ప్రవీణ్
“ఇంతకీ ఎవడయ్యా వీడు. ఒకడా లేక ఏదన్నా ముఠానా?! ఓన్లీ సాఫ్ట్‌వేర్ వాళ్ళనే టార్గెట్ చేస్తున్నారు.” ఫైల్‌ని చేతిలోకి తీసుకుని చూడటం మొదలుపెట్టాడు.
ఇంతకు ముందు ఎస్‌ఐ బదిలీ అయ్యి ఆ స్థానంలోకి ప్రవీణ్ వచ్చాడు.
“అందరూ కంఠాలు తెగి చచ్చిపోయినవాళ్ళే. వాళ్ల దగ్గర ఉన్న డబ్బు, విలువైన వస్తువులు ఏమీ మాయమవ్వడం లేదు. ఆఫీస్ ట్యాగ్‌లు మాత్రం మాయమవుతున్నాయి…” అంటూ ఫైల్లోకి చూస్తూ ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు.
“ఓ మై గాడ్! ఒకవేళ ఐటీ ఇండస్ట్రీస్‌ని టార్గెట్ చెయ్యడానికి ఏ పాకిస్తాన్ వాళ్ళో పన్నాగం పన్నారేమో? ఎందుకన్నా మంచిది మాయమైన అన్ని ట్యాగ్‌లను ఆ కంపెనీలకు చెప్పి నిర్వీర్యం చెయ్యించండి” గట్టిగా అరిచాడు ఏదో సాధించేసానన్న ఉత్సాహంలో.

***************************

నర్సాపురంలో చిట్టివరం గ్రామం. సర్పంచ్ రామయ్య గారి ఇంటిని విషాదం ఆవరించింది. పెద్దాయన మంచం పట్టినప్పటి నుండి ఇంట్లో పరిస్థితులు ఒక్కసారి మారిపోయాయి.
రామయ్యకు మంచి పేరుంది. ఆయనలాగే ఆయన కొడుకు రాజేశ్ అన్నా ఆ ఊరివాళ్లకు అంతే అభిమానం. తాను రైతైనా తన కొడుకుని మంచి ఇంజనీరుని చెయ్యాలని ఆయన కోరిక. చిన్నప్పటి నుండీ రాజేశ్ చదువులో ముందున్నా ఖాళీ దొరికితే వ్యవసాయం పనులు చూసేవాడు. కొడుకు అగ్రికల్చర్ చదువుతాననేసరికి నోట మాటరాలేదు పెద్దాయనకి. ఇష్టం లేకపోయినా కొడుకు మాటని కాదనలేక అగ్రికల్చర్ లో జాయిన్ చేయించాడు. చదువు బాగానే సాగింది. ఆ ఊరులోనే ఒక రీసెర్చ్ సెంటర్ ఏర్పాటు చేసాడు.

అకస్మాత్తుగా పెద్దాయన ఆరోగ్యం క్షీణించడం మొదలయ్యింది. చివరికి క్యాన్సర్ అని డాక్టర్లు తేల్చారు. పెద్దాయన తన చివరి కోరికగా తన కొడుకు పెళ్ళి చూడాలని ఉందని చెప్పారు. రాజేశ్ సరేనన్నాడు. మేమమామ కూతురు పట్నంలో చదువుకుంటుంది. చిన్నప్పుటి నుండీ వాళ్ళ ఇద్దరినీ మొగుడూ పెళ్ళాలు అని పెద్దోళ్ళు ఏడిపించేవారు. మరదలు పెద్ద చదువుకి పట్నం వెళ్ళాకా తనతో చనువు తగ్గిపోయింది. మావయ్య కూతురుకి ఫోన్ చేసి మాట్లాడాడు. పల్లెటూరి బావని చేసుకోవడం తనకి ఇష్టం లేదని చెప్పింది. ఊళ్ళో పరిస్థితి చెప్పి కూతురిని బతిమాలడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ లాభం లేదు.

చిన్నాన ఇక లాభం లేదనుకుని బయట సంబంధాలు చూడటం మెదలెట్టారు. ఊళ్ళో వాళ్ల కులం అమ్మాయిలందరూ పట్నంలో చదువుతున్నారు. కొందరు అక్కడే ఉద్యోగాలు చేస్తున్నారు. దగ్గరి బందువులకి సంబంధం గురించి చెబితే వాళ్ళ అమ్మాయిలను కనుక్కుని చెబుతామన్నారు.
ఎవరి దగ్గర నుండీ సమాధానం రావడంలేదు. ఇక ఆలస్యం చెయ్యకూడదని చిన్నాన వెళ్ళి అందరినీ మళ్ళీ కలిసాడు. అందరి నుండీ ఒకేరకమైన సమాధానం. “అమ్మాయికి టెక్నికల్ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ ఉన్న అబ్బాయి కావాలంటండి. ఎవరినన్నా సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్ అయితేనే తనకి చెప్పమంది. ఇప్పుడు పిల్లల సంగతి తెలుసు కదండి. మన మాట వినడంలేదు. ఏమీ అనుకోకండి” లేదా “అమ్మాయికి కంప్యూటర్ ఫీల్డ్‌లో ఉన్నవాడు కావాలని చెప్పింది” . అందరి దగ్గర నుండీ దాదాపు ఇవే సమాధానాలు. చిన్నాన కూడా రాజేశ్ వెళ్ళాడు. తను గుమ్మం బయటే ఉన్నా అన్నీ వింటున్నాడు.

రోజులు గడుస్తున్నాయి. చివరి రోజులలో పెద్దాయన ఒకసారి రాజేశ్‌ని పిలిచారు. “నాన్నా నీ పెళ్ళి చూసే భాగ్యం లేకుండాపోయిందిరా.” అంటూ కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టుకున్నారు. అందరి వంక అయోమయంగా చూడటం తప్ప ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాడు. తండ్రి కంట నీటి పొర చూడ్డం అదే మొదటిసారి. తను జీవిత గమనంలో ఎంచుకున్న దారి తప్పా! అన్నం పెట్టే చేయిని ఎవరూ అందుకోరా?! ఇలాంటి ఆలోచనలతో రాజేశ్ మెదడు బలహీనపడిపోతుంది.

రామయ్య గారు చనిపోయాకా రాజేశ్ ప్రవర్తనలో చాలా మార్పు వచ్చింది. ఎవ్వరితోనూ కలవకుండా తన గదిలోనే ఉండిపోయేవాడు. అప్పుడప్పుడూ చిన్నగా ఏడుపు వినిపించేది. ఒకరోజు  తెల్లవారుజామున రాజేశ్ ఎవ్వరికి చెప్పకుండా మాయమైపోయాడు. ఊరంతా వెతికినా కనిపించలేదు. పెద్దాయన పోవడం, కొడుకు మాయమవ్వడం ఆ కుటుంబాన్ని శోకసంద్రంలోకి ముంచేసాయి.

***************************
“సార్! రిపోర్టర్ వచ్చాడు. ఆ హత్యల విషయంలో పురోగతి తెలుసుకోవాలంట” అంటూ ప్రవీణ్ చెవిలోకి వార్తను వదిలాడు కానిస్టేబుల్.
“ఇంకేముంది. మనం అప్రమత్తత అయ్యాం కదా. ఓ నెల నుండి వాడు చడీ చప్పుడూ చెయ్యడం లేదు. ఎక్కడికన్నా పారిపోయాడో లేక చచ్చాడో తెలియలేదు. అంతా మన మంచికే జరిగినట్టుంది.”  ప్రవీణ్ నిట్టూరుస్తూ బదులిచ్చాడు.
“మరి రమ్మననా ఆ రిపోర్టర్ని?”
“ఆ రమ్మను!”
వచ్చిన రిపోర్టరుకి ఆ కేసు దాదాపు పూర్తయ్యినట్టు; ఉగ్రవాదులు ఏవో పథకం పన్నినట్టు; తాము సాఫ్ట్‌వేర్ ఇండస్ట్రీని అప్రమత్తం చేసినట్టు; ఆ ఉగ్రవాదులు ఇక లాభం లేదనుకుని ఉడాయించినట్టు ప్రవీణ్ చెప్పాడు .

***************************

హైదరాబాద్ నగర శివార్లలో, చెట్లు ఏపుగా పెరిగి అడివిలా ఉన్న ప్రాంతం…
తాటాకులతో కట్టిన చిన్న పాకలో..
నేల మీద పడుకుని మూలుగుతున్నాడు రాజేశ్. పెరిగిన గడ్డంతో చూస్తే అతన్ని ఎవరూ పోల్చుకోలేనంతగా మారిపోయాడు.
నెల క్రితం ఒకడిని చంపుతున్నప్పుడు ఎదురు తిరిగాడు. వాడు బాగా బలంతో ఉన్నాడు; ఆ ప్రయత్నంలో రాజేశ్‌కి బాగా గాయాలయ్యాయి. అప్పటి నుండి ఆ తోపు దాటి భయటకు రావడం లేదు. తను ఎప్పుడు కోలుకుని మేధం మళ్ళీ మొదలు పెడదామా అన్న కసి, కోపం, ద్వేషం ఆ కళ్ళతో కనిపిస్తున్నాయి. ఆవేదనతో పక్కకు చూసాడు. పాకకి ఓ మూల తను పోగుచేసిన ట్యాగ్‌లు పడి ఉన్నాయి. వాటి పక్కనే నెత్తురెండిపోయిన కొడవలి జారబెట్టి ఉంది; దాహం తీర్చే నెత్తుటి వాన చుక్క కోసం ఆబగా చూస్తున్న రాకాసి నాలుకలా…

RTS Perm Link

తొట్లకొండ సందర్శన

May 18, 2008 Author: శ్రీనివాస | Filed under: కలగూరగంప, బొమ్మ

గత నెలలో వైజాగ్ వెళ్దామని అనుకోగానే ఫ్రెండ్ దగ్గరున్న కెమెరా, ఎప్పుడో పదేళ్ళ క్రితం వెళ్ళిన తొట్లకొండ గుర్తొచ్చాయి. అప్పుడే వికీపీడియాలో ఒక కొత్త వ్యాసానికి కొబ్బరికాయ కొట్టాను. ఇంటికి వళ్ళిన మర్నాడే ( 29/04/2008 ) స్నేహితుడు నరేశ్‌కి ఫోన్ చేసి మధ్యాహ్నం అక్కడకు వెళ్దామని చెప్పాను. మావాడు చినవాల్తేరులో ఉంటున్నాడు. అక్కడి నుండి వాడి బైక్ మీద వెళ్ళాలి. కైలాసగిరి దాటగానే అది ఉంటుందని అనుకున్నాను. చాలా దూరం వెళ్ళాల్సి వచ్చింది.

బీచ్ తీరం వెంబడి భీమిలికి వెళ్ళే దారిలో కైలాసగిరి, ఋషికొండ సాగర్‌నగర్, గీతమ్స్, రిసార్ట్లు, కొత్తగా కడుతున్న రామానాయుడు స్టూడియో దాటాకా తొట్లకొండ వస్తుంది. కొండ దిగువలో ప్రవేశ ద్వారానికి కొంచెం పక్కగా టూరిజం వాళ్ళు చేసిన హడావిడి తప్ప వాళ్ల మార్కు ఎక్కడా కనిపించదు. ప్రవేశద్వారం దగ్గర ఒక సెక్యూరిటీ వ్రవేశ రుసుము తీసుకుని సంచిలో వేసుకుంటున్నడు తప్ప టిక్కెట్టు ఇవ్వడం లాంటి సంప్రదాయం లేనట్టుంది. అప్పుడు సమయం నాలుగు గంటలు దాటింది. కొంత దూరం పైకి వెళ్ళగానే కుడిపక్కన మనవాళ్ళు నిర్మించిన ధ్యాన ముద్రలో ఉన్న బుద్ధుడి విగ్రహం, దాని ముందు చిన్న ఫౌంటేను కనిపిస్తాయి. దూరంగా రాతిబల్లల మీద ఏకాంతంలో మమేకమైన రెండు జంటలు తప్ప సందర్శనకు వచ్చిన వాళ్ళెవరూ కనిపించలేదు.

కోండపైకి వెళితే అక్కడ ఒక హోర్డింగ్ కనిపిస్తుంది. ఎప్పుడో 15 ఏళ్ళ క్రితం ఈ పురాతన ఆనవాళ్ళు కనిపించినప్పుడు నిర్మించినట్టు ఉన్నారు; పాతబడిపోయి ఉంది. అయినా దాని మీద ఈ ప్రదేశం గురించిన వివరాలు సరిపడా ఉన్నాయి మ్యాప్‌తో సహా. ఆ మ్యాపులో చూపించిన చైత్యాలు, స్తూపాలు, సముదాయాలు అన్నీ (అంటే శిథిలాలు) కనిపించవు. ఓ పావు భాగం మాత్రమే మనం చూడగలుగుతాం. ఇక మిగిలిన భాగంలో కొంత గార్డెనింగ్ పనులు చేస్తున్నట్టున్నారు; మిగతాదంతా చిన్నగా పెరిగిన గడ్డి, మొక్కలతో నిండి ఉంటుంది.
తీయదగిన అన్నింటినీ ఫొటోలు తీసి బీచ్ ముఖం పట్టాము.

ఇంతా చెప్పినావురా డింభకా; మరి తొట్లకొండ గురించిన చారిత్రక వివరాలు చెప్పలేదేమిరా! అని అడిగితే మాత్రం నా సమాధానం ఒకటే

ఇంగ్లీష్ వికీపీడియాలో దీని గురించి రాయడం పూర్తయ్యింది (వ్యాసం చాలా చిన్నదే అనుకోండి). దాన్ని తెలుగులోకి అనువదించి రాయడం మిగిలింది. వీలుంటే మీరే అనువదించెయ్యండి 🙂

RTS Perm Link

పుస్తకాలు 01

తెలుగుబ్లాగు గుంపులో చావాకిరణ్ ఇచ్చిన ఈ వారం బ్లాగ్ విషయం మీ దగ్గరలోని గ్రంథాలయాలు కు నా స్పందన

మా కాలనీలో ఒక గ్రంథాలయం ఉండేది. అన్ని తెలుగు నవలలూ అక్కడ ఉండేవి. అవే కాకుండా అన్ని ప్రముఖ వీక్లీలు మంత్లీలు ఉండేవి. ఏదన్నా పుస్తకంలో గడి కనిపిస్తే సాధ్యమైనంతవరకూ నింపెయ్యడం అలవాటు. స్వాతి, మయీరి అక్కడ ఎక్కువ తిరగేసేవాడిని. ముఖ్యంగా తెలుగుకు సంభందించినవి కనిపిస్తే వదిలేవాడిని కాదు. రీడర్స్ డైజెస్ట్‌ని అప్పుడప్పుడూ అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించేవాడిని.

ఇక మా ఇంట్లో విషయం చెప్పాలి. మా నాన్న ఆంధ్ర సచిత్ర వారపత్రిక తెచ్చేవారు. మా కోసం చందమామ తెచ్చేవారు. నేను పత్రికను కూడా చదివేవాడిని. దానిలో నేను పూర్తిగా చదివిన సీరియల్ రావినూతల సువర్ణాకన్నన్ రాసిన మంజీరనాదం. అది నాకు ఫ్యాంటసీగా అనిపించి చివరిదాకా చదివేసాను. ఏదన్నా సీరియల్ పూర్తైతే ఆ సీరియల్ ఉన్న అన్ని వారాల పేజీలనీ మా నాన్న ఒక పుస్తకంగా బైండ్ చేసేవారు ( ఆయన పనిచేసే కంపేనీలో మన చేపలను, రొయ్యలను, మామిడిపండ్లను విదేశాలకు ఎగుమతి చెయ్యడానికి మైనపు పూత పూసిన అట్టపెట్టెలు తయారయ్యేవి; మా పుస్తకాలకు అట్టలు వేసుకోవడం మాకు అప్పుడు బాగా సులువు అయ్యేది ). దాదాపు ఓ పాతిక దాకా పోగయ్యాయి. వాటిని మా కాలనీలో ఉండేవాళ్ళు తీసుకెళ్ళే వాళ్ళు. వాటిలో చివరికి ఏమీ మిగలలేదనుకోండి!

చందమామ చదివీ చదివి బోర్ కొట్టింది. ఎక్కడో బాలమిత్ర, బాలజ్యోతి, బొమ్మరిల్లు కనిపించాయి. అన్నీ నచ్చేసాయి. ఇక నేనే పుస్తకం కొనుక్కుంటానని చెప్పి డబ్బులు అడిగి తీసుకుని మరికొంత పోగేసి బాలమిత్ర, బాలజ్యోతి కొనేవాడిని. కొనడానికి దూరం వెళ్ళవలసి వచ్చినా ఆలోచించేవాడిని కాదు. ఒకచోట లేకపోతే ఇంకోచోట వెతికి కొనుక్కునేవాడిని.
అంతే కాకుండా ప్రతీ ఆదివారం ఈనాడు తెచ్చేవారు. ఈనాడు మేగజైన్‌లో పదకేళీ నింపడం అప్పుడు ఓ సరదా. మేగజైన్ చివర కనిపించే బూదరాజు గారి తెలుగు పదాలకి సంభందించిన శీర్షికని వదిలేవాడిని కాదు. ఇంట్లో పుస్తకాలు ఎక్కువై అమ్మెయ్యవలసి వస్తే ఆ పేజీలు చింపి దాచేవాడిని. ఇప్పటికీ అవి నా దగ్గర ఉన్నాయి.

మా పక్కింట్లో ఉండే ఆంటీ ఎంతెలా నవళ్ళు చదువుతారంటే; పవర్ పోయినా కొవ్వొత్తి ముందు చేతిలో పుస్తకంతో కనిపించేవారు. ఆవిడ దగ్గరనుండి కాంచనద్వీపం, కీర్తికిరీటాలు, దాంపత్యవనం, కన్యాశుల్కం ఉంటే దసరా సెలవులకి తెచ్చుకుని చదివాను.
నర్శిపట్నంలో డిప్లొమా చదివే రోజుల్లో లైబ్రరీకి వెళ్ళడం తక్కువే కానీ విపులని మాత్రం క్రమం తప్పకుండా కొని చదివేవాడిని. ఇంజనీరింగ్‌లో అది కూడా లేదు.
నేను చివరిసారిగా చదివిన పూర్తి నవల ది డావిన్సీ కోడ్.
స్మృతిలో మెదిలినవి ఇలా రాసేసాను…

RTS Perm Link

బ్రాండ్ అంబాసిడర్లు

Mar 31, 2008 Author: శ్రీనివాస | Filed under: పాటలు, మనోగతం

బ్రాండ్ 01దీని ముందు టపాలోని నేను రాసిన విషయం ఒకటి; అక్కడ జరిగిన చర్చ మరోకటి. నేను కేవలం నాకు నచ్చిన హకూనా మటాటా పదం గురించి ఇంకా కొన్ని వాక్యాల గురించి రాస్తే ఆ ప్రస్తావన కాస్తా పక్కదోవ పట్టి ఆ రచయిత మీదకి మళ్ళింది. అక్కడే అభిప్రాయం రాద్దామనుకుని విరమించి ఇక్కడ రాస్తున్నాను.

మనం సినిమాలో ప్రతీ అంశానికీ బ్రాండ్ అంబాసిడర్స్‌ని ఊహించుకుంటున్నాం. మిగిలిన విభాగాల గురించి ఏమోగానీ పాటల రచయితల విషయంలో ఇలాంటి పాట ఈయనే రాయాలి; అలాంటి పాట ఆయనే రాయాలి అని రచయిత సృజనాత్మకతని ఒక అంశానికే పరిమితం చేస్తున్నాం. మిగిలిన వాళ్ళ సంగతి ఏమో గానీ ఇది మంచి పద్దతి కాదని నా అభిప్రాయం. “నువ్వొస్తావని” సినిమాలో “కలలోనైన కలగనలేదే…” పాటను వేరొకరు రాసుంటే ఇంకా బాగుంటుందో లేదో అన్న సంగతి పక్కన పెడితే; చంద్రబోస్ ఆ పాటకు న్యాయం చేకూర్చారనే అనిపిస్తుంది కదా!  “ఎక్కడో పుట్టి, ఎక్కడో పెరిగి…“, “ఎదిగేకొద్దీ ఒదగమని…” సంగతీ అంతే కదా. వీటిని ఏ సిరివెన్నెలకో వేటూరికో ఇస్తే ఎలా ఉంటుంది అని అనుకోకూడదు. అలాగే ఏదన్నా యూత్ సాంగ్‌ని చంద్రబోస్ తప్ప వేరెవరైనా రాస్తే  అది వాళ్ళ తప్పిదంలా భావిస్తారు.  భువనచంద్ర ద్వందార్థం స్ఫురించే పాటలు ఎన్ని రాసినా, వినగలిగే కొన్ని ట్యూన్లకు బాగానే రాసారు. ఆయన రాసే అనువాదపాటల్లో కూడా మాతృకలోని అర్థం మనకు నప్పకపోతే కొన్ని లైన్లు తెలుగులో మార్చి రాసినట్టు గుర్తు. వెన్నెలకంటి “తపస్సు”లో పాటలు బానే ఉంటాయి కదా!.  ఈ మధ్యన వెలుగులీనిన వనమాలి “ఇక సెకనుకెన్ని నిమిషాలో…” అని అంటే ఆ ట్యూనుకి ఎంత బాగా ఒదిగిపోయిందది. ఇంతకు ముందు చాలా మంది “యుగమొక క్షణములా… క్షణమొక యుగములా…”  అని అర్థం వచ్చేలా రాసినా, ఇప్పుడు వనమాలి రాసింది ఎంత ఫ్రెష్‌గా ఉంది అని అనిపించింది!

సుద్దాల అశోక్‌తేజ గురించి చెప్పుకునే ముందు విప్లవ సాహిత్యం గురించి చెప్పుకోవాలి. ఈ విప్లవ గీతాలు, సినిమా పాటలకు కొంచెం విభిన్నం. వీటిని కొందరు అనుభవైకవెద్యమైన వాళ్ళో, ఆ వాతావరణాంలో పెరిగిన వాళ్ళూ ఆ మాండలికం ఎరిగిన వాళ్ళో తప్ప మిగిలిన వాళ్ళు రాసినా మట్టి వాసనలోని కమ్మదనం, చెమట బొట్టులోని ఉప్పదనం కనిపించవు. అశోక్‌తేజ అటు ఆ పాటలు రాస్తూ మిగిలిన రకాల పాటలు కూడా బాగానే రాస్తున్నారు. ఇక భక్తి పాటల విషయానికొస్తే ఇవి రాసేవాళ్ళకు పురాణాలతో, సంస్కృత భాషతో కాస్త పరిచయం ఉండాలి. ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణ కవులు (కవులకి కులం అంటగడుతున్నానని అనుకోకండి; ఇక్కడ పురాణాలతో బాగా పరిచయం ఉన్నవాళ్ళుగా అర్థం చేసుకోండి) వీటికి సరిపోతారు. వేటూరి, సిరివెన్నెలని పక్కన పెడితే, జొన్నవిత్తులని ఇక్కడ మనం గుర్తు చేసుకోవాలి. అందుకే పాట రాయడంలో కవికి ఉన్న సృజనాత్మకత విషయంలో విప్లవ గీతాలు, భక్తి గీతాలను మినహాయించాలి. ఇక భాస్కరభట్ల, కందికొండ, రామజోగయ్య శాస్రి, అనంత శ్రీరాం, పెద్దాడ మూర్తి తదితరుల గురించి నాకు అంత తెలియదు.

నేను సినిమా పాటకు దాసోహం అయ్యింది వేటూరి చలవ వలనే గానీ, సిరివెన్నెల సినిమాతో మాత్రం సినిమా పాటలలోనూ మనకు అర్థం అయ్యే సాహిత్యం ఉందనే అభిప్రాయం బలపడింది. ఆ తర్వాత వచ్చిన చంద్రబోస్ లాంటి వారి పాటలూ ఏమీ తీసిపోవు. ఉగాది పచ్చడిలో వివిధ రుచులున్నాట్లు సినీపాటలలో కూడా వివిధ నేపథ్యాలకు తగ్గట్టు పాటలు కావాల్సొస్తాయి. అది యుగళమో మెలోడీనో కావొచ్చు; మాస్, మషాలా కావొచ్చు; విషాదమో విప్లవమో కావచ్చు. మిగిలిన వాళ్ళకి ఎలా ఉంటుందో గానీ నేను మాత్రం ఎవ్వరు రాసినా ఎవ్వరు పాడినా ఏ భేషజాలూ లేకుండా ప్రతీ పదాన్ని ఆస్వాదిస్తాను.  ప్రతీ పాటా ఏ శంకరాభరణంలానో ఏ సిరివెన్నెలలానో ఉండాలని ఆశ పడను. ప్రతీదీ ఏ వేటూరో, సిరివెన్నెలో రాయలేదని భాదపడను. ఇవన్నీ నా వ్యక్తిగత అభిప్రాయాలు మాత్రమే. నాకు గుర్తుకొచ్చిన వ్యక్తులను/పాటలను మాత్రమే ఇక్కడ ఉదహరించాను, ఏమన్నా వదిలేసి ఉంటే అన్యదా భావించకండి.  మరీ మాస్‌గా చెప్పాలంటే నాకు బ్రాండ్‌తో పనిలేదు; కిక్కెక్కాలంతే 🙂

RTS Perm Link

RTS Mirror Widget


from JalleDa

పంచాంగం


Warning: fsockopen(): php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known in /home/sridatla/blog.harivillu.org/wp-content/plugins/wp-shortstat.php on line 124

Warning: fsockopen(): unable to connect to udp://whois.happyarts.net:8000 (php_network_getaddresses: getaddrinfo failed: Name or service not known) in /home/sridatla/blog.harivillu.org/wp-content/plugins/wp-shortstat.php on line 124

Warning: stream_set_timeout() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/sridatla/blog.harivillu.org/wp-content/plugins/wp-shortstat.php on line 125