పల్లవి:
నేను నమ్ముకున్నాను చెలియా నిను నీ ప్రేమకోసం
కానీ అమ్ముకున్నావు నువు నీ మనసుని పెళ్ళికోసం
రెండు కన్నీటి చుక్కలొదిలి మరచిపోదామని అనుకుంటే పదేపదే గుర్తుకు వస్తున్నావే
గొంతు మండేటి మందు తాగి మత్తులోపడి ఉందామంటే కలలోకీ నువ్వే వచ్చేస్తున్నావే
చరణం1:
నేను నీతో గడిపిన మధురక్షణములను నిండుగుండెలో నిధిలాగ తలచి దాచుకున్నానే
నువ్వు నవ్వే వేళల్లో వెన్నెలను చూసి కవిగా మారి కవితలెన్నిటినో రాసుకున్నానే
ఇపుడు ఇలా జరిగిందే… నీ మనసు శిలై పోయిందే…
నీ జ్ఞాపకాలే శిలువ భారమైపోయెనే, నీ లేత నవ్వులు కటిక చీకటై పోయెనే
ఈ ప్రేమెపుడూ ప్రతీ మనసుని హింసపెట్టేనని నేడు తెలిసిందిలే…
చరణం2:
మనము జంటగా నడిచిన వేల అడుగులను నువ్వు వేరొకరితో ఏడు అడుగులేసి చెరిపివేసావే
మూడుముళ్ళకై పొందికగా నీ మెడను వంచి నువ్వు నాతో చేసిన బాసలన్నిటినీ కాలరాసావే
ఇపుడు ఇలా జరిగిందే… నా బ్రతుకు బలై పోయిందే…
ఆ అగ్నిసాక్షిని నువ్వు నమ్ముకున్నావులే, నీ మనస్సాక్షిని అయ్యో చంపుకున్నావులే
నా రేపటికి చితిని పేర్చి మంట పెట్టావని మనసు పొగిలిందిలే…