నేనొక శిలలా ఉంటే ఒడ్డున…
తానొక అలలా చేరెను చెంతన
ఆ పరిచయం ఓ ఉలిలాగ నన్నే తడిమింది…
ఈ రాయినే ప్రాణమున్న శిల్పంగా మలచింది
నాలో చలనం కలిగే వేళ తానెళ్లిపోయింది…
మరుపే ఎరుగని గురుతులు వదిలి మాయమయ్యింది
అది స్నేహమో… అనురాగమో… మమకారమో…
తెలియనితనమో… తేలనితనమో… కాలం చేసే మాయాజాలమో
తన కోసం ఈ ఎదురుచూపులు…
నా చిన్ని గుండెలో వేల నిట్టూర్పులు